مصرف بتن معمولی به دلیل آلودگی های محیط زیستی و دوام پایین در برابر محیط های شیمیایی خورنده همواره با چالش هایی مواجه بوده است. در این راستا بتن قلیافعال با خواص بالا و حداقل مضرات محیط زیستی نظر محققان را به خود جلب نموده است. در تحقیق آزمایشگاهی پیش رو، یک طرح اختلاط از بتن کنترل و سه طرح اختلاط از بتن قلیافعال سرباره ای حاوی 0، 4 و 8 درصد نانوسیلیس ساخته شد، طرح بهینه پس از انجام آزمون های مقاومت فشاری، مقاومت کششی و مدول الاستیسیته، از بین سه طرح از بتن قلیافعال انتخاب و با افزودن 1 و 2 درصد الیاف پلی الفین به آن، دو طرح دیگر (طرح 5 و6) ساخته شد. نمونه های بتنی در سن عمل آوری90 روزه در دمای اتاق و تحت حرارت بالا، مورد آزمون قرار گرفتند. اعمال حرارت موجب افت نتایج گردید بطوریکه، در طرح های بتن قلیافعال، بیشترین افت تحت آزمون مقاومت فشاری، مقاومت کششی و مدول الاستیسیته به ترتیب به میزان 16، 21 و 42 درصد در طرح2 بدست آمد. تصاویر الکترونی روبشی (SEM) از ریزساختار بتن در تفسیر نتایج حاصله از تمام آزمون ها در همپوشانی و هماهنگی قرار گرفت.